Obraz „Duet – 014” (znany również jako „Dwa akty – 014”) z 2014 roku to klasyczny przykład dojrzałej twórczości Eugeniusza Gerlacha, w której artysta łączy figuratywność z niemal abstrakcyjną strukturą geometryczną. Podobnie jak w przypadku innych prac Gerlacha, kompozycja opiera się na wyraźnym, czarnym konturze, który dzieli płaszczyznę na mniejsze pola barwne, co przywodzi na myśl konstrukcję witrażu. Artysta wykorzystuje linię do budowania logicznej konstrukcji, gdzie postacie ludzkie (duet) są punktem wyjścia do poszukiwań formalnych. Choć kształty są mocno zgeometryzowane, czytelne pozostają anatomiczne detale, takie jak zarysy twarzy (oczy) czy piersi. W obrazie widoczne są silne wpływy kubizmu (rozbicie brył na płaszczyzny) oraz przedwojennej polskiej szkoły kolorystycznej. Dzieło charakteryzuje się bogatą paletą barwną. W przeciwieństwie do monochromatycznej dominacji w niektórych innych pracach (jak np. w „Doboszu”), tutaj występuje silny kontrast między ciepłymi żółciami, oranżami i różami a chłodnymi błękitami i zieleniami. Układ linii sugeruje dynamikę i wzajemną relację między postaciami. Tytułowy „Duet” może odnosić się zarówno do relacji międzyludzkiej, jak i muzycznej, co jest stałym motywem w twórczości Gerlacha. Obraz wpisuje się w serie prac poświęconych tańcowi, muzyce i aktom kobiecym. Artysta często nadaje swoim dziełom numeryczne oznaczenia (np. „- 014”), co może sugerować konkretny wariant tematyczny z danego roku. Gerlach nie dąży do realizmu; postacie są wyobrażone, odrealnione i służą jako nośnik emocji oraz czystej formy malarskiej.