Jakub Turczyński (ur. nieznana Polska) | 4846

Artysta o sobie: "Mam na imię Kuba. Jestem malarzem. Maluję od dziecka, kiedy dorastałam w swoim domu, najczęściej siedząc w pracowni malarskiej i obserwując, jak maluje mój ojciec, który podobnie jak ja przyglądał się malowaniu mojego dziadka. Ta rodzinna tradycja jest dla mnie bardzo ważna i ma znaczący wpływ na obrazy, które tworzę. Mimo że udało mi się odnaleźć własny styl, często nawiązuję do tradycji malarskich zarówno mojego ojca, jak i dziadka. Wychowałam się w Kazimierzu Dolnym, malowniczym miasteczku, gdzie krajobraz z rzeką, nierówny teren, magiczne światło i niepowtarzalna architektura stały się dla mnie pretekstem do stawiania pierwszych kroków w malarstwie pejzażowym. Choć później odeszłam od tego, próbując różnych kierunków, od abstrakcji po malarstwo przedstawiające i szukając własnego stylu, światło, forma pejzażu, przestrzeń i inne motywy, czasem pozornie niewidocznie wplecione w obraz, są stałym elementem mojej twórczości .Po ukończeniu Liceum Sztuk Pięknych, gdzie uzyskałem dyplom w pracowni snycerskiej i snycerskiej, rozpocząłem studia na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie na Wydziale Grafiki. Dyplom z wyróżnieniem uzyskałam w pracowni ilustracji. Ważną częścią dyplomu były także dwa załączniki, dotyczące malarstwa i rysunku. Dzięki studiowaniu grafiki nauczyłam się umiejętności pracy z grafiką warsztatową, ale także poznałam zasady projektowania przy pracy nad plakatami, liternictwem, typografią i ilustracją; ale główną treścią moich poszukiwań twórczych zawsze było malarstwo. Podczas studiów na Akademii zajmowałam się głównie malarstwem abstrakcyjnym, zapoznawałam się z możliwościami formalnymi, jakie można uzyskać dzięki różnym sposobom nakładania farb, stosowaniu różnorodnych narzędzi malarskich i umiejętności ich posługiwania się. Po ukończeniu studiów zaczęłam coraz uważniej obserwować swoją wyobraźnię, co stało się pretekstem do nowych prac i początkiem poszukiwania własnej, oryginalnej drogi twórczej. Obecnie inspiruje mnie przede wszystkim natura, do której podchodzę niemal z szacunkiem. Dla mnie jest to przestrzeń medytacyjna, w której odbija się mój wewnętrzny krajobraz, znajduję przestrzeń do kontemplacji nad kondycją współczesnego świata, człowieka i jego duchowości, a także uniwersalnymi, ponadczasowymi prawdami, które ilustruje w metaforyczny sposób. Dla mnie pejzaż jest także polem nieustannych poszukiwań formalnych zagadnień malarskich, relacji koloru i światła, materii i formy."